Hipertansiyon JNC 7 Raporu. Özet 9

03.05.2012

Diyabet ve HT

20 yaş üstü popülasyonda diyabet ve bozulmuş açlık kan şekerinin (BAKŞ) total kombine ayarlanmamış prevalansı %14.4’tür ve önde gelen; körlük, son dönem böbrek hastalığı ve nontravmatik ampütasyon nedenidir. ABD’de diyabetin %90’dan fazlası tip 2 diyabet olup, KVH ve felç nedeni ile erken ölüm ihtimaline %70-80 oranında eşlik eder.

 

Popülasyonda diyabetin HT ile birlikteliği artmıştır; diyabetiklerde HT fazlası ile yüksek oranda görülür. Bunun yanı sıra HT hastalarında da 5 yıl içinde diyabet gelişme riski 2.5 kat yükselmiştir. Geceleri kan basıncında normal olarak görülen düşmenin diyabetiklerde sıklıkla bulunmayışı, sol ventrikül hipertrofisi (SOVH) ve mikroalbüminüri gibi KVH yerini tutan diğer durumlarla ilişkilidir.

 

Diyabette HT’nin birlikte varoluşu, bu iki durumun tüm KVH, felç ve böbrek hastalığı ve retinopati gelişimi ile kuvvetli bağlantısı nedeni ile özellikle habis niteliktedir. UKPDS* çalışması, sistolik TA’da her 10 mm azalışın diyabetle ilişkili mortalitede %15, miyokard enfarktüsünde %11 ve retinopati ve nefropati gibi mikrovasküler komplikasyonlarda %13 gerileme ile birlikteliğini gösterdi. Geniş diyabetik popülasyonları araştıran UKPDS, HOT**, Syst EUR, HOPE, LIFE ve ALLHAT gibi RK çalışmalar, yeterli TA kontrolünün, agresif TA hedefleri sağlandığında KVH ile ilgili, özellikle felç gibi sonuçları iyileştirdiğini gösterdi.

 

Diyabetiklerde ve başka yüksek riskli hastalarda mikroalbüminüri (30-300 mg/gün) yüksek KVH riski ile birliktedir. Açık albüminüri (300 mg/gün üstü veya spot idrarda 200 mg/gram kreatinin) veya böbrek yetmezliği (tahmini GF hızı 60 mL/dk altında, erkekte 1.5 mg, kadında 1.3 mg/dL serum kreatinin düzeyine denk düşer) diyabetiklerde kronik böbrek hastalığı varlığını tanımlar. Diyabetiklerde sistolik TA, böbrek hastalığı gelişimi ile diyastolik TA’dan daha iyi korelasyon gösterir. Diyabetik nefropatili hastalarda renal fonksiyon azalma oranının, yaklaşık 125-130 mm Hg sistolik ve 70-75 mm Hg diyastolik kan basıncına kadar arteryel basıncın sürekli bir fonksiyonu olduğu bildirilmiş bulunuyor.

 

JNC 7 tavsiyeleri, diyabetiklerde tansiyon 130-80 mm Hg veya altında kontrol edilmesini tavsiye eden ADA rehberleri ile uyumludur (130 mm Hg altı gibi düşük seviye hedeflerde yararı ispatlamak için mevcut bilgiler kıt olmakla beraber). Hedef seviye ne olursa olsun, diyabetik nefropatinin son aşama böbrek hastalığına doğru gelişimini geriletmek için tansiyonun çok sıkı kontrolü en önemlisidir.

 

İlaç seçimi ile ilgili olarak; diüretikler, ACEI’ler, BB’ler, ARB’ler ve kalsiyum antagonistleri ile yapılan çalışmalar, hem tip 1 hem de tip 2 diyabetiklerde HT tedavisinde yarar gösterdiTansiyonu düşürmek için hangi sınıf ilacın üstün olduğu sorusu biraz ihtilaf konusudur, çünkü diyabetik hastaların çoğunluğunda TA kontrolü sağlamak için 2 veya daha fazla ilaç kullanmak gerekiyor.

 

Tiyazid diüretikler, diyabetiklerde tek başına ya da kombine tedavinin bir parçası olarak faydalıdır. ALLHAT çalışmasındaki diyabetik alt grupta, klortalidonla başlanan tedavi ile primer sonuç beklentisi olarak seçilen öldürücü KKH ve MI oranları, lisinopril veya amlodipin tedavisine eşdeğer oranda azaldı. Tiyazid diüretiklerin hiperglisemiyi kötüleştirmesi potansiyel bir endişe kaynağı oluşturdu; ancak bu etki küçük düzeyde kalmaya eğilim gösterdi ve diğer sınıf ilaçlara kıyasla daha fazla KV olaya neden olmadı.

 

ACEI’lerle tedavi de diyabetik hastalarda TA kontrolü için kullanılan çoğu tedavi rejiminin önemli bir parçasıdır. Bu grup TA düşürmede tek başına kullanılabilir, ancak tiyazid grubu bir diüretik ya da başka antihipertansif ilaçlarla kombine edildiğinde çok daha etkilidir. Amerikan Diyabet Birliği (ADA), ACEI’leri 55 yaş üstü ve KVH riski yüksek diyabetik hastalar, BB’leri de bilinen KAH hastaları için öneriyor.

 

HOPE çalışmasının hem hipertansif hem normotensif hastaları içeren subgrup analizinde, konvansiyonel tedaviye ek olarak ACEI ile tedavi edilen yüksek riskli diyabetik hastalar, kombine tedavi + plaseboya karşı kombine MI, felç ve KVH ölümlerinde yaklaşık %25, felçlerde yaklaşık %33 azalma gösterdi. Mikrovasküler komplikasyonlarla ilgili olarak ADA, kronik böbrek hastası tip 2 diyabetlilerde hem ACEI hem de ARB’leri önerdi; çünkü bu ilaçlar, GF hızında bozulmayı ve albüminürinin daha kötüye gitmesini geciktiriyor.

 

BB’ler, özellikle B1- selektif ilaçlar diyabetiklerde, çoklu tedavinin parçası olarak yararlıdır, ancak monoterapi olarak değerleri bu derece net değildir. BB kullanımı, iskemik kalp hastalığı olan diyabetikte endikedir, ancak LIFE çalışmasında bulunduğu gibi, felci önlemede ARB’den daha az etkili olabilir. BB’ler diyabetiklerde, insülin duyarlığının kötüleşmesi ve hipogliseminin adrenalin-aracılı semptomlarını maskeleme potansiyeli dâhil glikoz homeostasis’i üzerinde ters etkilere neden olabilmekle beraber, genellikle bu problemler kolayca idare edilebilir ve BB kullanımı için mutlak kontrendikasyon teşkil etmez.

 

CCB’ler, diyabetiklerde TA kontrolü için özellikle kombinasyon tedavisinin parçası olarak fayda sağlayabilir. Diyabetiklerde KVH olaylarını plaseboya karşı azalttıkları birkaç klinik çalışmada gösterildiALLHAT’ın diyabetik grubunda amlodipin, KY hariç tüm kategorilerde klortalidon kadar etkili, KY kategorisinde ise anlamlı derecede düşük etkili bulundu. Diyabetik hastalarda yürütülen ABCD*** çalışması, iskemik kardiyak olayların insidensini azaltmada nitrendipin (dihidropiridin) lisinoprilden zayıf bulunduğu zaman erkenden sona erdirildi. Ancak normotensif diyebetiklerde yürütülen ikinci ABCD çalışmasında nitrendipin, felçleri önlemede ve albünüri gelişmesini geciktirmede lisinopril kadar etkili bulundu.

 

* United Kingdom Prospective Diabetes Survey. Birleşik Krallık Prospektif Diyabet Sorgulaması.

** Hypertension Optimal Treatment. Optimal Hipertansiyon Tedavisi.

*** Appropriate Blood Pressure Control in Diabetes Study. Diyabette Uygun Kan Basıncı Kontrolü Çalışması

 

Kaynak

Chobanian A V, Bakris G L, Black H R, Cushman W C, Green L A, Izzo J L Jr, Jones D W, Materson B J, Oparil S, Wright J T Jr, Roccella E J; Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. National Heart, Lung, and Blood Institute; National High Blood Pressure Education Program Coordinating Committee.Seventh report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. Hypertension 2003 Dec;42(6):1206-52. Epub 2003 Dec 1.

 

Orijinal yazı için: JNC7

Please reload

Son Paylaşımlar
Please reload

Arşiv
Please reload

© 2023 by Natural Remedies. Proudly created with Wix.com

  • b-facebook
  • Twitter Round
  • b-googleplus