Hipertansiyon JNC 7 Raporu. Özet 14

27.05.2012

Yaşlılar ve HT (devam), Ortostatik hipotansiyon, Dirençli hipertansiyon

 

Aşama 1 sistolik hipertansiyonlularda (140-159 mm Hg) tedavinin faydalarını, karar vermeye yetecek derecede ispatlayan randomize prospektif klinik araştırmalar olmasa da, bu hastalarda HT tedavisi bırakılmamalı ve; tedavi yaş nedeni ile bırakılmamalıdır. Diyastolik TA 55 veya 60 mm Hg altına düşmediği müddetçe, agresif tedavinin bir risk artışı getirdiğine dair kesin kanıt bulunmuyor.

 

Tedavi

Kilo kaybı ve azaltılmış sodyum alımı yaşlı hastalar için özellikle yararlıdır. TONE* araştırmasında, sodyumu günde 2 g’a düşürmek, tansiyonu 30 aydan fazla geriletti ve düşük tuz diyetine girenlerin yaklaşık  %40’ı antihipertansif tedaviyi bırakabilecek duruma geldi. Tuz azaltılması ile kilo kaybı kombine edildiğinde daha fazla TA gerilemesi sağlandı. Yaşlı hastaların da aşırı alkol tüketiminden kaçınma ve uygun bir şekilde fiziksel aktif olmaya teşvik edilmesi gerekir.

 

Yaşlı hastalarda spesifik grup ilaçların kullanımı, geniş ölçüde genel algoritmada tavsiye edilenlere ve kişisel zorlayıcı endikasyonlar için önerilenlere benzerlik gösterir. Optimal TA kontrolü sağlamak için genellikle iki veya daha fazla ilaçla kombine tedavi gerekir. Rutin pratikte sistolik TA hedefine ulaşılmışsa, hemen hemen daima diyastolik TA hedefine de ulaşılır

 

Yaşlı hastaların önemli bir kısmında, aşırı yüksek ve düşük ekstremler arasında değişken TA bulunur. Bu hastalarda,  ilaç yan etkisi görülen ve ortostatik hipotansiyonu olan hastalarda olduğu gibi yavaş titrasyon yaklaşımını düşünmek gerekir. Maalesef birçok yaşlı hastada “oynak hipertansiyon” bulunduğu yanlış algısı, yetersiz ilaç titrasyonu ve yetersiz TA kontrolüne katkıda bulunur.

 

Ortostatik hipotansiyon

TA ölçümleri tipik olarak oturur pozisyonda yapılır. Bu davranış, hekim için uygun olmakla beraber ortostatik hipotansiyon (OH) tanısını kısıtlar. Normalde ayakta dururken, yatar duruma göre diyastolik TA biraz yüksek, sistolik TA’da biraz düşüktür. Yatar duruma göre ayakta pozisyonda sistolik 20, diyastolik 10 mm Hg’den çok TA düşmesinde OH söz konusudur. OH diyabetiklerde daha fazladır. Honolulu Kalp Çalışmasında 70 yaş üstü erkeklerde yaklaşık %7 oranında görülen OH, yüksek oranda yaşa bağımlı bulundu ve yaşa ayarlanmış mortalitede kontrol popülasyona göre %64 artışla birlikte görüldü. OH şiddeti ve erken ölümler arasında kuvvetli bir korelasyon vardır. Bu korelasyon OH ile düşmeler ve kırıkların sayısı arasında da geçerlidir. OH nedenleri arasında; şiddetli volüm azalması, barorefleks disfonksiyonu, otonom yetersizlik ve belli venodilatör antihipertansif ilaçlar özellikle α- blokerler ve α-β- blokerler bulunur. Diüretikler ve nitratlar OH’yi daha şiddetlendirebilir.

 

Yaşlı hipertansif hasta tedavisinde hekimler, sersemlik, baş dönmesi ve hatta bayılmalar gibi potansiyel OH semptomlarına karşı uyanık olmalıdır. 50 yaş üstü tüm hipertansiflerin periyodik olarak yatar durumda ve ayakta TA ölçümleri yapılmalıdır. Yoğun antihipertansif tedaviye karşı sık rastlanan bir engel teşkil eden OH, net olarak ortaya çıkarılmalıdır; eğer mevcutsa ilaç tedavisini ona göre ayarlamak ve hastaya münasip uyarılarda bulunmak gerekir.

 

Dirençli HT

Dirençli HT, usulünce, tam dozda ve diüretik dâhil 3 ilaç kullanan hastada hedef kan basıncına ulaşmada başarısızlık olarak tanımlanır. Dirençli hipertansiyonun birkaç nedeni olabilir.

 

Uygunsuz TA ölçümü, arteryel basıncın olduğundan fazla ölçülmesine neden olabilir.

Yalancı yüksek ölçümler, brakiyal arterleri şiddetli derecede kalsifiye veya aterosklerotik olduğu için yeterince sıkıştırılamayan hastalarda da gözlemlenir.

Klinik veya beyaz gömlek hipertansiyonu da gün içinde görülmeyen geçici yüksek ölçümlere neden olabilir.

 

Rezistan HT’de, yetersiz diüretik kullanımına sık rastlanır. Aşırı volüm yüklenmesi, teşhis edilirse uygun diüretik kullanımı ile düzeltilebilir. HT hastalarının çoğunluğunda tiyazid tipi diüretik önerilmekle beraber GFH azalması ya da KY hastalarına genellikle lup diüretik gerekir.

 

Yeterli ilaç kullanılmaması; hasta tarafında isteksizliğin sonucu, hekim tarafında ise ilaçların etkili dozlarını kullanmamanın sonucu olarak ortaya çıkar. Tedaviye sadık kalmamanın nedenleri ve sonuçları izleyen bölümlerde tartışıldı.

 

Direnç indükleyen ilaç etkileşimlerinin, hastaya ağrıları olunca ne aldıkları ya da ne gibi besin suplementleri, sağlıklı besin preparatları tezgâh üstü ya da internetten satılan ilaç ve suplementler kullandıkları gibi açık uçlu sorular sormadan belirlenmesi güç olabilir. NSAID’ler ve soğuk algınlığında kullanılan pressör ajanlar, nazal vazodilatörler ve bazı geleneksel olmayan tedaviler, yazılan ilaçlara karşı etki gösterebilir.

 

Önlenebilecek nedenler belirlenip düzeltildikten sonra direnç devam ederse, bir sekonder hipertansiyon nedeni için planlanmış bir araştırma yapılmalıdır (Özet 5, Tablo). Buna rağmen HT ısrar ederse, izleyen makul adım bir HT uzmanı ile konsültasyondur.

 

Dirençli HT’nin spesifik nedenleri tabloda görülebilir. Bunlar genellikle uygun bir araştırma ile belirlenebilir; belirlendiğinde de hemen daima efektif olarak tedavi edilebilir. Gerçek rezistan HT’nin prevalansı küçüktür.

 

* TONE: Trial of Nonpharmacologic Interventions in the Elderly Yaşlılarda non-farmakolojik müdahaleler araştırması.

 

Kaynak

Chobanian A V, Bakris G L, Black H R, Cushman W C, Green L A, Izzo J L Jr, Jones D W, Materson B J, Oparil S, Wright J T Jr, Roccella E J; Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. National Heart, Lung, and Blood Institute; National High Blood Pressure Education Program Coordinating Committee.Seventh report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. Hypertension 2003 Dec;42(6):1206-52. Epub 2003 Dec 1.

 

Orijinal yazı için: JNC 7

Please reload

Son Paylaşımlar
Please reload

Arşiv
Please reload

© 2023 by Natural Remedies. Proudly created with Wix.com

  • b-facebook
  • Twitter Round
  • b-googleplus