Akut Miyeloid Lösemi Tedavisinde İdarubisin

Cochrane derleme özeti

Arka plan

Akut miyeloid lösemi (AML) esas olarak kemik iliği ve periferik kanı tutan bir kanserdir. AML hastalarının %40 – 45’i uzun süre hastalıksız sürvi kazanırsa da çoğu bu hastalıktan ölür. Yani tanı konmuş AML’nin ilk aşama tedavisi indüksiyon tedavisidir ve sürviyi uzatmada esastır. Sitarabinle kombine edilen bir antrasiklin bu hastalıkta on yıllardır standart indüksiyon tedavisi olarak kaldı. Günümüzde birkaç tip antrasiklin bulunuyor, bunlar arasında idarubisin etkinliği artırmak ve yan etkileri azaltmadaki teorik avantajlarından dolayı daha çok ilgi çekiyor. Bununla beraber IDA’yı diğer antrasiklinlerle kıyaslayan klinik araştırmaların sonuçları çelişkili.

Amaçlar

Yeni tanı konmuş AML’de indüksiyon tedavisinde IDA’nın rolünü netleştirmeyi hedefledik.

Metot

Yeni tanı konmuş AML’de indüksiyon tedavisinde IDA’yı diğer antrasiklinlerle kıyaslayan randomize kontrollü araştırmalardan (RKA) sağlanabilen veriler meta analize alındı. 3 Ağustos 2014 tarihine kadar yayınlanmış veriler toplandı.

Sonuçlar

Toplam 9549 katılımcıyla yapılan 27 RKA derlendi. Derlenen çalışmalarda yapılan konsolidasyon tedavileri kıyaslanabilirdi ve sonuçlara etkisi olmadı.

18 çalışmada IDA danarubisinle (DNR) kıyaslandı. Sonuçlar DNR’ye kıyasla IDA’nın genel sürvi ve hastalıksız sürviyi uzattığını, tam remisyon oranını artırdığını ve nüks oranını azalttığını ancak indüksiyon tedavisinde ölüm ve aşama ¾ mukozit riskini artırdığını gösterdi. Diğer çeşitli aşama ¾ ters olaylarda fark görülmedi.

8 araştırmada IDA mitoksantrona (MIT) karşı kıyaslandı. Genel sürvi, hastalıksız sürvi, tam remisyon oranında ve indüksiyon tedavisinde ölüm ve nüks risklerinde fark bulamadık. Tedavi kolları arasında çeşitli aşama ¾ ters olayları benzerdi.

İki RKA’da IDA doksorubisinle (DOX) kıyaslandı. Sonuçlar IDA ile tam remisyon oranının iyileştirdiğini gösterdi. Hastalıksız sürvi ve aşama ¾ kardiyak toksisite riskinde fark görülmedi.

İki başka araştırmada IDA zorubisinle (ZRB) kıyaslandı. Sonuçlar İDA ile aşama ¾ mukozit riskinin daha düşük olduğunu gösterdi. Hastalıksız sürvi, tam remisyon oranı, indüksiyon tedavisinde ölüm riski ve grade ¾ bulantı ve kusma, ishal ve karaciğer toksisitesi risklerinde fark bulunmadı.

Kararlar

Erişilebilen güncel kanıtlar yeni tanı konmuş AML’de IDA’nın, indüksiyon tedavisinde ölüm ve aşama ¾ mukozit risklerini artırsa da; genel sürviyi ve hastalıksız sürviyi uzatma, tam remisyon oranını artırma, nüks oranını düşürmede DNR’ye üstün olduğunu gösteriyor. Mevcut kanıtlar IDA’nın MIT’e üstünlüğünü desteklemiyor. IDA’nın DOX veya ZRB’ye karşı rolünü netleştirmede kanıtlar yetersiz. Bunun yanında IDA’nın diğer antraskilinlere (DNR, MIT, DOX ve ZRB) kıyasla yaşam kalitesine etkisinde bir farka dair kanıt bulunmuyor.

Kaynak

Li X, Xu S, Tan Y, Chen J. The effects of idarubicin versus other anthracyclines for induction therapy of patients with newly diagnosed leukaemia. Cochrane Database of Systematic Reviews 2015, Issue 6. Art. No.: CD010432. DOI: 10.1002/14651858.CD010432.pub2

Orijinal özet için: AML’de İdarubisin

Tam metin için: Tıbbi Özet Ve Tam Metin

Son Paylaşımlar
Arşiv