Miyokart Perfüzyon Görüntülemesi Sonrasında Hastaya Yaklaşanların Aldığı Radyasyon Dozu


JACC'den çeviri

Hastane Personeli ve Toplum İçin Potansiyel Sonuçlar

Editöre: Miyokart perfüzyon görüntülemesi radyoktif maddeler verilen hastaların çalışma bitiminden sonra radyasyon saçmaya devam ettikleri tek tetkiktir. Bu radyasyona başka insanların maruziyet potansiyeli vardır. Tıbbi test yapılan hastalarda radyasyona maruziyetin artışına dair veri bolluğu bulunmakla beraber MPS sonrasında başkalarının radyasyona maruziyeti hakkında az bilgi var. Bu nedenle klinik MPS yapılan hastaların saçtığı radyasyonu ölçtük ve radyoizotop enjeksiyonundan sonraki ilk birkaç saat içinde hastalara yakın bulunan insanların, özellikle tekrarlayan maruziyeti olanlar ya da hassas popülasyonlarda radyasyon maruziyetinin önemli olabileceğini bulduk. Beklendiği gibi mesafedeki küçük artışlarla radyasyon maruziyetinde büyük azalmalar görüldü, bu da radyasyon maruziyetinde anahtar önemde bir güvenlik prensibi olan mesafenin önemini gösteriyor.

Metotlarımız online appendix’te özetlendi. Aynı gün teknesyum 99m-Sestamibi MPS için başvuran 56 hastadan (ortalama yaş: 68 ±12 yıl; 37’si (66%) erkek; ortalama ağırlık: 83 ±15 kg) sağlanan verileri prospektif olarak değerlendirdik. Ortalama Tc-99 verilme aktivitesi istirahat ve stres altında sırası ile 381 ±26 MBq ve 1135 ±80 MBq olarak ölçüldü.

Radyasyon ölçümleri 46 hastadan iyonizan oda ve Geiger – Müller sayacı kullanılarak, MPS bitiminden hemen sonra göğüs duvarından, sağ dirsekten ve göğüs duvarının 30 cm, 1 m ve 2 m uzağından yapıldı. Hastanede yatanlarda hastaneye varışta (stres enjeksiyondan 1.51 ±0.56 saat sonra) ve varıştan 1, 2 ve 4 saat sonra ek ölçümler yapıldı. Radyasyon doz oranı bilgileri Şekil 1’de özetlendi. Ayrıca 10 hastadan film plaka dozimetresi alındı. Randyonüklid verilmesinden 1,5 saat sonra başlayan 27.6 ±8.1 dakika maruziyet için ön göğüs duvarı doz eşdeğeri 0.37 ±0.13 mSV ve yan göğüs duvarı doz eşdeğeri 0.59 ±0.26 mSv ölçüldü. 64 ekokardiyografik çalışmayı ve 44 hasta nakil kaydını esas alarak kuruluşumuzda hastanın ekokardiyografi yapanla temas süresini 24 ±8 dakika ve transport personeliyle temas süresini 10 ±6 dakika olarak hesapladık.

Enjeksiyondan 1.5 saat sonra, sağ elini kullanan ve hastanın sağ dirsek bölgesinde pozisyon alan bir songrafistin 0.10-0.16 mSv eşdeğeri doz alacağı hesaplandı. Sol elini kullanan sonografistin 0.3 metreden 0.04 mSv eşdeğeri doz alacağı bulundu.

Transport personeli 30 cm mesafeden 10 dakika maruziyetle 0.02 mSv eşdeğeri doz alıyor. Film plaka dozimetrisi daha da yüksek maruziyet hesapları gösterdi.

Şekil 1. En yüksek radyasyon hastanın göğüs bölgesinden saçılıyor. 30 cm mesafede önemli bir düşüş gösteriyor. 1 metrede çok daha az ve 2 metrede sıfıra yaklaşıyor. Uygulamanın 4 saat sonrasında yayılım önemli bir azalma gösteriyor.

Başka çalışmalarda nükleer tıp personelinin radyasyon maruziyeti ölçüldü. Bu çalışmalarda küçük radyasyon doz oranları bulundu, bu dozlar Tc-99m MPI çalışmalarında ve uzun süreli yakın temasla maruziyetlerde en yüksek bulundu. Farklı yerlere takılan dozimetreler kullanılmakla beraber, bu ölçümler hasta ile kısa zaman sonra ve uzun süre temasta kalan sonografistlerin maruziyetini yansıtmayabilir. Film plaka pozisyonu da maruziyet oranlarının küçük mesafelerde ciddi değişiklik göstermesi nedeniyle ölçümleri etkileyebilir. Bizim hastalara taktığımız film plakaları sonografistin çalışması sırasında hasta ile temas ettiği yerlere yerleştirildi.

Güncel pratik davranışları, taburculukları hızlandırmak veya hastaya kolaylık sağlamak için ayaktan testleri desteklemek amacıyla aynı güne verilen birden fazla test randevularına bağlı olarak mesleki radyasyon maruziyetini artırabilir. 600 yataklı merkezimizde yatan hastalardan hemen hemen her gün biri MPS testinden eko muayenesine getiriliyor. Birçok kuruluşta transport personeli belli bir bölgeye uzun süreli olarak atanıyor. Nükleer tıp personeli olmayanlara radyasyon güvenliği eğitimi verilmez, bu insanların radyasyona maruziyetin potansiyel riskleri ve hastalardan yayılan radyasyondan kendilerini korumak için basit yöntemler hakkında bilgisi olmayabilir. MPS sonrasında hastaların idaresi ve randevu düzeni ile ilgili rehberler olmazsa, tekrarlayan maruziyetler yaşayan bir sonografist yılda 20 mSv (5 yılda 100 mSv) olan rehber tavsiye sınırına veya bu sınırın birçok merkezde kullanılan ≤10% hedefine ulaşabilir ya da aşabilir. Maruz kalan personelin rotasyona alınması ve eko muayenelerinin MPS öncesinde ya da en az 4 saat sonrasına randevulanması gerekir. Tıbbi personelin hasta ile uzun süre yakın temasta olduğu başka merkezler bu pencerenin dışındadır. Eğer randevu ayarlamaları yeniden yapılandırılmazsa hastalarla yakın temasta çalışan personelin MPS sonrası ilk 4 saatte kurşun önlük kullanması düşünülmelidir.

Uzmanlar yılda 50 mSv’e kadar ya da yaşam boyu 100 mSv’e kadar radyasyon dozlarına bağlanabilecek risklerle ilgili kesin kararlar üretmenin güç olduğunu öne sürdüler. Post MPS hastalarla tekrarlayan karşılaşmalar sonucunda erişkinlerde bu sınırların aşılması ihtimali olmamakla beraber, verilerimiz gebe kadınlar ve çocuklar gibi radyasyona daha hassas popülasyonların yakın ve tekrarlayan temaslardan kaçınması gerektiğini gösteriyor.

Total etkili doz eşdeğerinin hesabı çalışmamızın konusu dışında kalıyor ve mevcut maruziyet süreleri, mesafeler ve vücut pozisyonundaki değişkenliklerine bağlı olarak ileri derecede zorluk arz ediyor. Radyasyon maruziyetine karşı önlemlerimiz radyasyon güvenliği bölümlerince rutin olarak uygulanıyor.

MPS koroner arter hastalığı olan kişilerin değerlendirilmesinde önemli bir araçtır ve değerli tanısal ve pronostik bilgi sağlar. MPS’nin uygun kullanımı ile ilgili güncel tavsiyeler genel olarak, kullanımını en azından orta derecede riskli olan, egzersiz yapamayan, bazal EKG’si anormal olan ve risk yarar oranı uygun diğer hastalarla sınırlar. Verilerimiz hastane personeli ve toplumun radyasyona maruziyetinin hasta ile yeterli bir mesafeyi korumakla minimize edilebileceğini onaylıyor. Randevu düzeninde uygun değişimler, kurşun önlük kullanımı ve hasta eğitiminin başkalarının radyasyona maruz kalmasını azaltmada daha da yardımı olabilir.

Kaynaklar

1. Sattari A., Dadashzadeh S., Nasiroghli G.; Urinary excretion and external radiation dose from patients administered thallium-201 and technetium-99M methoxy isobutyl isonitrile. Radiat Prot Dosimetry. 2001;95:59-61.

2. Lundberg T.M., Gray P.J., Bartlett M.L.; Measuring and minimizing the radiation dose to nuclear medicine technologists. J Nucl Med Technol. 2002;30:25-30.

3. Smart R.; Task-specific monitoring of nuclear medicine technologists' radiation exposure. Radiat Prot Dosimetry. 2004;109:201-209.

4. The 2007 recommendations of the International Commission on Radiological Protection. ICRP publication 103. Ann ICRP. 2007;37:1-332.

5. Gerber T.C., Gibbons R.J.; Weighing the risks and benefits of cardiac imaging with ionizing radiation. J Am Coll Cardiol Img. 2010;3:528-535.

Orijinal yazı

Connie W. Tsao, MD; Lauren E. Frost, MD; Kim Fanning, RDCS; Warren J. Manning, MD; Thomas H. Hauser, MD, MMSc, MPH. Radiation Dose in Close Proximity to Patients After Myocardial Perfusion Imaging. Potential Implications for Hospital Personnel and the Public. J Am Coll Cardiol. 2013;62(4):351-352. doi:10.1016/j.jacc.2013.04.032

Orijinal yazı için: MPS Sonrasında Radyasyon

Son Paylaşımlar
Arşiv

© 2023 by Natural Remedies. Proudly created with Wix.com

  • b-facebook
  • Twitter Round
  • b-googleplus